De Gammacanon is klaar, dik vijftig lemma’s groot. Voorzitter Paul Schnabel van de canoncommissie maakt de balans op. ‘Ondanks verschillen is er een opmerkelijke eenheid.’

Beschikbare hulpbronnen zijn in samenlevingen niet gelijk over ieder verdeeld.

Kiezen voor eigenbelang kan sociaal onwenselijke uitkomsten hebben. Maar niet iedereen is zelfzuchtig.

Met opties worden afspraken over toekomstige handel in aandelen vastgelegd. Soms gaat dat mis.

De opiniepeiling maakt vrijwel dagelijks nieuws. Maar hoe betrouwbaar zijn zulke polls?

Volgens economen kiezen we rationeel. Dit te eenzijdig uitgangspunt leidt tot interessant onderzoek.

Met een taboe dwingt de dominante groep af hoe het hoort. Openbaring is erger dan de echte overtreding.

Nederland rammelt. Niet door onenigheid over waarden, maar omdat instituties uit de tijd zijn.

Het verschil tussen man en vrouw is niet louter biologisch, maar ook sociaal geconstrueerd.

De markt faalt en kan zelfs verdwijnen als een marktpartij weinig informatie heeft.

De studie van secularisering leek tot uitsterven gedoemd. Tot de islam opkwam.

Familierelaties steunden ooit op bloedverwantschap en huwelijk, maar er komen steeds meer varianten.

De sociale wetenschappen bestaan zo’n honderdvijftig jaar. Tijd om de belangrijkste bevindingen uit de sociologie, economie, psychologie, politicologie en culturele antropologie eens op een rij te zetten. Welke sociaalwetenschappelijke kennis moeten we eigenlijk allemaal paraat hebben? Een commissie van wijze mannen en vrouwen heeft zich de afgelopen tijd onder leiding van professor Paul Schnabel over deze vraag gebogen. Resultaat: de gammacanon – met alles wat we zouden moeten weten over mens en samenleving.

De verspreiding van nieuwe apparaten verloopt via een vaste curve, van vernieuwers naar achterblijvers.

In een democratie dragen kiezers hun oordeel over aan politici. Daarmee wordt macht gelegitimeerd.

Hoe komt het dat we ons het lot van anderen aantrekken, zelfs als we deze personen niet kennen? Waarom helpen we anderen zonder dat we er zelf onmiddellijk iets aan hebben?

Onze opdracht om onszelf te civiliseren is ouder dan onze jaartelling. Al zou je dat bij alle hufterigheid niet denken.

De economische theorie van innoveren en divergeren verklaart de soms grote verschillen tussen landen.

Zelfdoding is zelden weloverwogen. Vaak zitten er maar een paar minuten tussen plan en uitvoering.

De overlegdemocratie lijkt achterhaald.