Bodemschimmels – die planten voorzien van voedingsstoffen uit de bodem in ruil voor suikers – doen het beter op een biologische dan op een gangbare akker. Bovendien lijkt genetisch gemodificeerde maïs geen risico te vormen voor deze nuttige bodemschimmels. Dat blijkt uit het promotieonderzoek van ecoloog Erik Verbruggen aan de Vrije Universiteit Amsterdam.

Gentechnologie wordt overal ter wereld gebruikt, maar in Europa discussiëren we al ruim tien jaar over de gevaren en het nut ervan. Zijn de argumenten van toen nog even sterk als nu? Voorstanders van gentechnologie zeggen dat boeren er financieel op vooruitgaan. Greenpeace vindt van niet. Onzin of waarheid? Deel twee uit de serie “Tien jaar biotechnologie onder de loep”.

De bescherming die genetisch veranderde maïs tegen insectenvraat geniet reikt ook naar buurakkers waarop natuurlijke maïs groeit, zonder dat het nieuwe gen naar de buurakker overspringt. Dat blijkt uit een ruim veertig jaar lopend onderzoek in het vooraanstaande blad Science.

Om plaaginsecten te weren, verbouwen boeren Bt-gewassen: maïs, katoen en soja waarin biotechnologen een gen hebben gezet dat insectengif produceert. Hoe is de stand van zaken, na twaalf jaar Bt-planten telen? Goed, zegt een nieuwe overzichtsstudie. De angst dat insecten aan het gif kunnen wennen, blijkt meestal ongegrond.

Wilde zwijnen die genetisch veranderde maïszaden eten, verspreiden het vreemde DNA niet in de natuur met hun poep. Dat schrijven Duitse wetenschappers in een nieuw onderzoek.

De concentratie stuifmeel van één type Bt-maïs van Syngenta is in het veld soms zo groot, dat het rupsen van de monarchvlinder kan doden. Syngenta haalt deze maïs van de markt. Dat is verstandig.