Kernwoord geomorfologie
-
Plaattektoniek
donderdag, 14 augustus 2008 · Dossier
Plaattektoniek is het bewegen van aardplaten. Alfred Wegener toonde voor het eerst het bestaan van bewegende continenten aan in het begin van de 20e eeuw. Aardplaten bewegen naar elkaar toe, van elkaar af of langs elkaar heen. Dit alles om warmte kwijt te raken uit de diepe aarde. De bewegingen zorgden en zorgen voor veranderingen in de plaats van de continenten. In het verleden waren er bijvoorbeeld diverse supercontinenten. Dit samenkomen en weer uiteengaan had en heeft grote gevolgen voor het klimaat, de zeespiegel, de evolutie, gebergtevorming, de oceaanstromingen maar ook op de verdeling en hoeveelheid grondstoffen zoals aardolie.
Auteur:
-
Gevormd door bewegende aardplaten
woensdag, 30 juli 2008 · Achtergrond
Zeventig miljoen jaar geleden kon je nog van Rio de Janeiro naar Melbourne wandelen, maar nu? Aardplaten bewogen én bewegen met centimeters per jaar. Hierdoor komen botsen platen soms massaal op elkaar, een supercontinent vormend, om vervolgens weer op te breken. Deze gebeurtenissen uit een ver verleden bepalen op welke hoogte we leven en in welk klimaat maar ook bijna de hele economie. Waar zouden we zijn zonder aardolie en gas, grondstoffen die niet zouden zijn ontstaan als er geen plaattektoniek bestond.
Auteur:
-
Zuurstofrijke supercontinenten
woensdag, 30 juli 2008 · Nieuws
In de aardse geschiedenis zijn supercontinenten ontstaan die vervolgens weer opbraken. Tijdens de vorming stijgt de zuurstofconcentratie in de atmosfeer én bij het opbreken daalt deze juist weer, belangrijk voor het leven op aarde. Dit alles verklaren onderzoekers Campbell en Allen door een kettingreactie, waarbij de afbraak van bergen cruciaal is.
Auteur:
-
Enkele steen bewijst verbinding tussen Noord-Amerika en Antarctica
donderdag, 24 juli 2008 · Nieuws
De plaats van veel van de huidige continenten in het één-na-laatste supercontinent Rhodinia (1,1 miljard tot 750 miljoen jaar geleden) is onzeker. Een nieuw bewijs is een klein granietbrokje uit Antarctica dat vertelt dat Noord-Amerika en Antarctica toen aan elkaar vast zaten. Goodge (University of Minnesota-Duluth) en collega’s schrijven dit in Science.
Auteur:
-
De hele aardbol beweegt
vrijdag, 11 juli 2008 · Achtergrond
Plaattektoniek is het bewegen van platen op onze aarde. Bij de aardplaatgrenzen wordt nieuw aardkorst gevormd, duiken aardplaten de diepte in of schuiven ze langs elkaar heen. Dit bewegen wordt veroorzaakt door convectie in de aardmantel en het bewegen van de aardplaten zelf. Dit alles om warmte uit het binnenste van de aarde kwijt te raken.
Auteur:
-
Grand Canyon nog ouder
dinsdag, 15 april 2008 · Nieuws
Afgelopen maand stond in Science dat de Grand Canyon 17 miljoen jaar oud is. Dit was 11 miljoen jaar ouder dan tot dan toe gedacht. In het meinummer van GSA Bulletin komt te staan dat de kloof nog ouder zou zijn: 55 miljoen jaar. Deze ouderdom slaat echter op de voorlopers van de Grand Canyon.
Auteur:
-
Grand Canyon 17 miljoen jaar oud
maandag, 10 maart 2008 · Nieuws
De Grand Canyon in de Verenigde Staten vormde zich vanaf 17 miljoen jaar geleden. Dit in tegenstelling tot de 6 miljoen jaar geleden die tot nu toe werd aangenomen. De routevorming van de Colorado rivier, die door erosie van gesteente de kloof veroorzaakte, speelde een cruciale rol.
Auteur:
-
Langste, onderzeese aardverschuiving
vrijdag, 14 december 2007 · Nieuws
Een onderzeese aardverschuiving van 60,000 jaar oud met een lengte van 1500 km is gevonden in de Atlantische oceaan. De start was vlak voor de kust van Marokko.
Auteur:
-
Veld van inslagkraters in de Sahara veroorzaakt door gelijktijdige meteorieten
donderdag, 2 november 2006 · Nieuws
Met behulp van satellietbeelden heeft een internationaal onderzoeksteam meer dan duizend kratervormige depressies ontdekt, merendeels onder het zand, in de woestijn van West-Egypte. Het gebied, dat zo’n 40.000 km2 beslaat, ligt ten oosten van het Gilf Kebir Plateau.
Auteur:
-
Engels kanaal ooit Europese superrivier
donderdag, 14 september 2006 · Nieuws
Het Europagevoel was zo’n 20.000 jaar geleden al enigszins aanwezig, althans in geologisch opzicht. Alle grote West-Europese rivieren kwamen toen tijdens de laatste ijstijd samen in een Europese superrivier die via het Engelse kanaal naar de Golf van Biskaje stroomde. Een abrupte stijging van de zeespiegel maakte hieraan een einde. Deze conclusies trekken onderzoekers van o.a. het NIOZ uit analyses van modder uit de oceaanbodem. Hun bevindingen publiceren zij deze week in Science.
-
Doomsday-krater in het Midden-Oosten
donderdag, 10 augustus 2006 · Nieuws
In het oosten van Jordanië, bij Jabal Waqf as Sawann, is een reusachtige meteorietkrater gevonden. De datering van de inslag, 7500 tot 10.000 jaar geleden, wijst op een catastrofe die zich voordeed tijdens het begin van onze beschaving.
Auteur:
-
Aanwijzingen voor vroege vorming van de Aarde
dinsdag, 1 augustus 2006 · Nieuws
Onze Maan vormde zich uit de puinhopen van een van de meest dramatische gebeurtenissen in de geschiedenis van onze Aarde: een enorme botsing die 4.5 miljard jaar geleden plaatsvond tussen de jonge Aarde en een hemellichaam dat ongeveer zo groot was als Mars.
-
Basaltuitvloeiingen van de Karoo waren te langzaam voor massauitsterving
donderdag, 15 december 2005 · Nieuws
In de loop van de geologische geschiedenis zijn er herhaaldelijk perioden opgetreden waarin enorme massa’s basalt uitvloeiden. Deze basaltuitvloeiingen worden daarom vaak in verband gebracht met plotseling veranderende klimaatomstandigheden die mede oorzaak waren voor massauitstervingen.
Auteur:
-
Grote inslagkraters op aarde te klein om basaltprovincies te verklaren
donderdag, 1 december 2005 · Nieuws
De aarde kent tal van inslagkraters, maar is er zeker niet volledig mee overdekt zoals de maan. Toch heeft de aarde een veel grotere massa, en moet hij daarom sinds zijn ontstaan meer hemellichamen hebben aangetrokken dan de maan. Waarom is de aarde dan toch niet net zo ‘pokdalig’ als de maan?
Auteur:
-
De oorsprong van de hoogste Alpentoppen
donderdag, 20 oktober 2005 · Nieuws
De Alpen zijn een klassiek geologisch gebied dat veel heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van geologische theorieën (bijv. dekbladen). Binnen de Alpen is de hoogste top, de Mont Blanc met zijn hoogte van 4810 m, een – letterlijk – grote blikvanger. Toch is er nog steeds veel onduidelijk over het tijdstip en de mate van opheffing van de Mont Blanc en andere hoge toppen van de zogeheten externe kristallijne massieven in de Alpen (zoals de Aiguilles Rouges).
Auteur:
1 dossier
23 nieuwsberichten
6 achtergrondartikelen
30 totaal aantal publicaties