‘De gootsteen van Noordwest-Europa’ wordt Nederland ook wel genoemd. Zoals zich in een afvoerputje allerhande etensresten ophopen, zo is ons land de afgelopen honderdduizenden jaren een vergaarbak geworden voor buitenlandse stenen, die door rivieren en gletsjers zijn aangevoerd.
Gedurende het Precambrium kwam er een tijdsinterval voor waarin de aarde volgens talrijke onderzoekers geheel bedekt was met ijs (sneeuwbal aarde)/ Zelfs de tropische zeeën zouden geheel of op z’n minst grotendeels bedekt zijn geweest met ijs. Een nieuwe vondst van een Amerikaans/Braziliaans onderzoeksteam maakt echter duidelijk dat er op zijn minst één (groot) gebied moet zijn geweest waar de zee niet met ijs bedekt was en waar misschien zelfs leven in floreerde.
Gedurende de laatste 150 jaar zijn bijna alle ijskappen en gletsjers in de Alpen aanzienlijk in omvang afgenomen. Dat wordt gewoonlijk toegeschreven aan de temperatuurstijging die sinds de Industriële Revolutie is opgetreden: gletsjers zijn heel gevoelig voor temperatuurschommelingen. Ook de hoeveelheid neerslag bepaalt in sterke mate hun uitbreiding of inkrimping.