De Leidse taalkundigen Alwin Kloekhorst en Alexander Lubotsky deden deze zomer een grote ontdekking. Zij ontcijferden enkele tientallen inscripties op potscherven gevonden in Daskyleion (Noordwest-Turkije) als Frygisch en Lydisch, en bewezen daarmee de aanwezigheid van de Frygiërs en Lydiërs in dat gebied.
Nieuwperzisch (Farsi) klinkt misschien niet als Nederlands, maar de twee Indo-Europese talen zijn wel degelijk verwant. Deze maand verschijnt een Perzisch-Nederlands basiswoordenboek van drie Leidse wetenschappers. Daar staan ook woorden uit voorbije eeuwen in, want klassiek Perzisch wordt door de sterke literaire traditie in bijvoorbeeld Iran en Afghanistan nog dagelijks gebruikt.
Het Fins en het Estisch behoren niet tot de Indo-Europese taalfamilie. Toch zijn er in deze talen veel Indo-Europese leenwoorden te vinden. Paul van Linde van de Rijksuniversiteit Groningen schrijft in zijn proefschrift The Finnic vocabulary against the background of interference over de herkomst van een groot aantal Finse woorden.
In de middeleeuwen sprak men in bijna heel Scandinavië dezelfde taal: het Oudijslands. Tegenwoordig verschilt het IJslands nogal van de overige Scandinavische talen. Door de geïsoleerdheid kent het IJslands weinig leenwoorden. Het puristische karakter, maar ook het naamvalsysteem maakt het IJslands aantrekkelijk voor taalkundig onderzoek.
Het Hettitisch, de oudst bekende Indo-Europese taal, is lang afgedaan als ‘geen hersenkraker’. Een onderschatting, vindt Petra Goedegebuure. ‘De syntaxis van het Hettitisch is veel complexer dan we dachten. Dat zie je pas als je grammatica combineert met de inhoud van de tekst.’ Petra Goedegebuure kreeg een Veni-beurs van NWO.
Talen zijn net levende wezens: ze leven, krijgen nakomelingen en sterven, ze hebben zusjes (Nederlands en Duits), verre achterneven (Nederlands en Russisch) en zelfs complete stambomen, zoals de Indo-Europese taalfamilie die nu over de hele wereld gesproken wordt.