AKU (later Akzo Nobel), groot geworden in rayongarens en vezels, was in de jaren zestig op zoek naar nieuwe succesvolle producten. Kunstleer leek een interessante kanshebber, maar haalde nooit de markt.

De basis voor succesvolle supervezels zijn harde, stijve moleculen. Om die tot een vezel te verwerken is een chemische ‘tour de force’ nodig. Bij AkzoNobel slaagde Doetze Sikkema er in om een nieuw materiaal met de codenaam M5 tot supervezel te spinnen.