Géén data over ingeslagen meteorieten meer voor wetenschappers. Dat meldt Nature in een speciaal nieuwsbericht. De gegevens, afkomstig van Amerikaanse beveiligingssatellieten, worden niet meer doorgestuurd. Dit tot grote teleurstelling van wetenschappers waaronder Peter Brown (Universiteit van West Ontario in Canada).
Meteorieten die op aarde terechtkwamen, werden met hulp van deze data opgespoord. In de toekomst wordt het lastiger tot onmogelijk, vooral voor onbewoonde gebieden. Het schatten van de afstand tot de inslaande meteoriet is namelijk lastig. Met de informatie vonden wetenschappers de fragmenten van de in 2008 ingeslagen meteoriet in de Afrikaanse Sahara. In het jaar 2000 werden zo de resten van een meteoriet op Noord-Canadese bodem gevonden. Met de data kunnen overigens geen waarschuwingen worden afgegeven. Daarvoor gaat de meteoriet veel te snel (vaak tientallen kilometers per seconde).
Het grootste deel van de collectie meteorieten gevonden bij Brenham in de Amerikaanse staat Kansas. De meteoriet kwam op de grond terecht in vele stukken. Een plattegrond van de inslag vertelt dat de meteorieten in een langwerpig patroon teruggevonden zijn. Vaak is een metaaldetector een uitkomst bij het zoeken van een meteoriet. Een deel van de meteorieten bevat namelijk een hoge concentratie ijzer. © Adiël Klompmaker
Multifunctionele satellieten
De beveiligingssatellieten zoeken sinds 1970 het luchtruim af naar gelanceerde raketten en nucleaire ontploffingen. Althans, dat was het doel van de Amerikaanse luchtmacht. De infrarood satellieten zijn ook prima geschikt voor het waarnemen van vuurballen veroorzaakt door meteorieten. Peter Brown bepaalde met deze info het aantal meteorieten dat de aarde raakte op jaarbasis. Zijn onderzoek in 2002 liet zien dat de aarde elke maand door een meteoriet van tenminste een energie van 0,3 kiloton TNT geraakt wordt.
Luchtmacht
De data kwam altijd van de luchtmacht van de Verenigde Staten (US Air Force). Wanneer de informele overeenkomst precies is stopgezet, is onduidelijk. Waarschijnlijk ergens eind vorig jaar. Mysterieus is de vraag waarom de wetenschappers niets meer ontvangen. Brown zegt dat het intrekken samenvalt met de lancering van nieuwe beveiligingssatellieten. Mogelijk wil het Pentagon de informatie niet vrijgeven vanwege veiligheidsredenen. Brown treurt om het verlies van zijn bron van informatie: „Er is niets anders dat in de buurt komt.” Het is niet alleen een verlies voor Brown, maar voor dit hele wetenschapsgebied.
Kleine meteorieten blijken niet altijd onschuldig. Zo werd deze vrouw uit de Amerikaanse staat Alabama in 1954 getroffen door een meteoriet van ongeveer vijf kg tijdens een dutje. In 2009 raakte een veel kleinere meteoriet een 14-jarige jongen in Duitsland.
Referentie:
Geoff Brumfiel, 2009. Astronomers lose access to military data. Nature news
Zie ook:
- Inslagkraters (Kennislinkdossier)
- Meteorietinslag in Peru (Kennislinkartikel)
- Veld van inslagkraters in de Sahara veroorzaakt door gelijktijdige meteorieten (Kennislinkartikel van NGV Geonieuws)
- Doomsday-krater in het Midden-Oosten (Kennislinkartikel van Astronet)
- Tsunami’s niet alléén door zeebeving (Kennislinkartikel)
- Toch snelle uitsterving dino’s? (Kennislinkartikel)
