Onbegrepen chronische pijn blijkt in belangrijke mate het dagelijks leven van de kinderen te verstoren. De kinderarts moet zowel de lichamelijke als de psychische aspecten bij ouder en kind aan de orde stellen om op deze manier de juiste behandeling op te starten. Dit concludeert Yvette Konijnenberg, kinderarts in opleiding bij het Universitair Medisch Centrum (UMC) Utrecht in haar onderzoek, waarop zij op 1 april promoveert.

Chronische pijn bij kinderen komt vaak door depressie of angst. Het zoeken naar een lichamelijke oorzaak heeft in dat geval geen zin. Kinderartsen moeten daarom getraind worden in het herkennen van de psychische oorzaak van pijn.
Een kwart van de schoolgaande kinderen in Nederland heeft regelmatig chronische pijn. Bij het uitzoeken waar die pijn vandaan komt probeert de kinderarts meestal eerst allerlei lichamelijke aandoeningen uit te sluiten. Pas als dat niets oplevert, wordt gedacht dat het misschien ‘psychisch’ is. Een deel van de pijnpatiëntjes is al meermalen vergeefs lichamelijk onderzocht. In het dagblad Trouw stelt Konijnenberg dat dit een betreurenswaardige omweg is naar de nodige psychiatrische behandeling. Daarom pleit ze ervoor om direct bij intake zowel de lichamelijke als de psychische aspecten van onbegrepen chronische pijn aan de orde te stellen, zodat voor ieder kind de kortste weg naar minder pijn kan worden uitgestippeld.
Yvette Konijnenberg onderzocht 145 kinderen tussen de 8 en 18 jaar met onbekende langdurige chronische pijnklachten. Bij meer dan de helft van deze kinderen werd een psychiatrische stoornis vastgesteld. De klachten van de kinderen betroffen in een derde van de gevallen buikpijn, in een vijfde hoofdpijn en in iets minder dan de helft spier- en gewrichtspijn. Gemiddeld tweederde van de kinderen gaf aan problemen te ervaren met sporten. Daarbij moest ongeveer de helft van de kinderen met regelmaat van school verzuimen en had ongeveer eenderde slaapproblemen. De pijnklachten vallen in de categorie ‘goedaardig’ omdat er strikt genomen niets kwaadaardigs aan de hand is. Maar omdat het leven van deze groep kinderen danig in de war wordt geschopt is deze term eigenlijk misplaatst.