De European Geoscience Union (EGU) roept op om de verzuring van de oceanen tegen te gaan. Deze verzuring komt door de stijging van de koolstofdioxide concentratie in de atmosfeer tot 385 ppmv (deeltjes per miljoen).
Een (naar schatting) derde van de uitgestoten CO2 naar de atmosfeer wordt opgenomen door de oceanen. Deze CO2 is dus niet meer beschikbaar als broeikasgas. Eigenlijk zorgt de oceaan er dus voor dat het broeikaseffect wordt afgeremd. Het gevolg is dat de oceaanecosystemen de klappen opvangen.
De riffen rondom Pacifische eilandjes staan flink onder druk. Bron: NOAA
Zeeleven
Dit opvangen heeft alles te maken met stress door verzuring. De zuurgraad is al 0,1 gedaald van 8,2 naar 8,1 en zou nog eens tienden kunnen zakken als de CO2 in de atmosfeer nog verder toeneemt. Door toevoeging van de CO2 zijn er namelijk minder carbonaat ionen beschikbaar voor de organismen om hun kalkskeletten te bouwen. Onder deze organismen vallen koralen, plankton en schaaldieren zoals tweekleppigen. Wat voor effect een afname van deze organismen heeft is onduidelijk, maar het voedselweb zal drastisch veranderen.
De daling in de zuurgraad sinds 1700. Vooral de regio’s rond 50°Z en 50°N hebben het zwaar te verduren. Bron: Creative Commons
Omdat relatief weinig bekend is, moet er meer onderzoek komen volgens de EGU. Ook moet de uitstoot van CO2 nog meer aan banden worden gelegd en zou er CO2 van de atmosfeer verwijderd moeten worden middels opslag. Of Europa de hele wereld meekrijgt om dit globale probleem verder aan te pakken, is de vraag.
Zie ook:
- Klimaatverandering en verzuring van de zee: is het einde van de mossel in zicht? (Kennislinkartikel van IBED)
- Koraalriffen sterven door opwarming (Kennislinkartikel)
- Oude opwarming lijkt op moderne broeikaseffect (Kennislinkartikel van Bionieuws)
