Foto’s Aarde & Klimaat 2010

Hieronder zijn foto’s uit 2010 te zien die door de redactie als bijzonder bestempeld zijn.

door

Aerosolen: impact op klimaat en gezondheid (december 2010)

Aerosol_dikte
NASA

Aerosolen – microscopische vloeibare of vaste deeltjes in de atmosfeer – komen van nature voor, maar hebben ook een menselijke oorzaak. Natuurlijke oorzaken zijn bosbranden (Rusland, Canada en Zuid-Amerika hier) en stof (Sahara). De aerosolen in China zijn deels het gevolg van vervuiling. Aerosolen kleiner dan 2,5 μm zijn een gevaar voor de volksgezondheid, terwijl zwarte aerosolen het klimaat verder opwarmen.

Was 2010 echt wel zo warm? (december 2010)

Warmer_toch
NASA

Een plaatje met de temperatuursverschillen van 2000 tot 2010 ten opzicht van de periode van 1950-1980. Inderdaad, het eerste decennium van de 21e eeuw is warmer dan die periode. Volgens het KNMI en andere media wordt 2010 één van de warmste jaren ooit gemeten sinds 1850. Klopt ook. Sinds 1998 is het echter niet veel warmer geworden op aarde als er al een opwarming is.

Vloed Pakistan nog niet over (november 2010)

Vloeden_pakistan
NASA

Nog steeds is al het water van de vloeden in Pakistan niet weg. Sinds juli dit jaar staat een deel van Pakistan onder water. Twintig miljoen mensen ondervonden de effecten. Het grootste gevaar is nu niet meer het kolkende water, maar de eventuele uitbraak van ziektes veroorzaakt door muskieten, zoals malaria.

Sterkere La Niña (oktober 2010)

La_nina_sept_2010
NASA

Het oceaan-atmosfeer fenomeen La Niña is sterker geworden afgelopen zomer. De tegenhanger van El Niño betekent relatief koud water in de tropische Stille Oceaan. Da’s niet alles, want door La Niña ondervinden grote delen van de wereld kou en extra neerslag. La Niña heeft zich snel ontwikkeld na de afgelopen El Niño.

Oog in de oceaan (september 2010)

Iss024-e-011914_lrg
NASA

Het lijkt zo nep, maar het is echt. Dit eilandje in de Stille Oceaan heet een atol, een ringvormig eiland met daarbinnenin een ondiepe lagune. De vorming van zo’n atol is een verhaal met daarin geologie, koralen en fluctuaties in de zeespiegel.

Orkaan Earl (september 2010)

De orkaan Earl was de derde orkaan van het seizoen (augustus t/m oktober). In deze foto is het oog van 28 km doorsnee goed te zien.

Iss024-e-012920_lrg
NASA

Superijsberg Groenland (augustus 2010)

De ijsberg die op 5 augustus afbrak van de Petermanngletsjer is op weg door het fjord naar de Nares-Straat. Inmiddels is de ijsberg gedraaid tegen de klok in. Foto: 16 augustus.

Petermann_ali_2010228_lrg
NASA

Modderstromen China (augustus 2010)

Regen: soms goed, maar niet te veel graag, zeker niet op hellingen. Op 8 augustus regende het enorm in noordwest China. De bodem van hellingen raakte verzadigd en zo ontstonden enorme modderstromen die de stad Zhouqu binnenspoelden. Bijna 1300 mensen lieten het leven, nog eens honderden zijn vermist.

Mudslides_china
NASA

De Brahmaputra rivier (augustus 2010)

De Brahmaputra stroomt door India en Bangladesh en heeft hier een vlechtend karakter, iets wat we niet in Nederland zien bij de grote rivieren. Net ten zuiden van de rivier is het lichtgroene Kaziranga National Park te zien gelegen in de overstromingsvlakte. Hier leven veel dieren zoals de tijger en neushoorn die op de vlucht slaan als de vlakte onderloopt na de smelt van sneeuw en de moessonregens.

Brahmaputra
NASA

‘Dode’ wateren in de oceaan (juli 2010)

In bodemwater van oceanen vlakbij dichtbevolkte gebieden is vaak weinig zuurstof te vinden. Van bodemleven is dan ook geen tot nauwelijks sprake in deze ‘dode’ wateren. Het aantal dode wateren is sterk gerezen in de afgelopen decennia. De reden? Water met daarin opgelost kunstmest komt in de oceaan terecht waardoor een algenbloei ontstaat. De algen sterven af en zakken naar de bodem, waar microben zich aan de resten tegoed doen. Hierdoor daalt de zuurstofconcentratie scherp.

Dode_zones_zee
NASA

200 km lang duinenveld in Mongolië (juni 2010)

Duinen(velden) in de woestijn kunnen langgerekte proporties aannemen, zeker als de wind steeds van een richting komt. Dit beeld is genomen bij Har Nuur, een meer wat een duinenveld van 200 km lang gevormd door een straffe noordwestewnwind eventjes in de weg zit. Een deel van de duinen stort zich in het meer. Nog een afbeelding is hier te vinden.

Harnuur_ali_2010163
NASA

Uitbarsting Mt. St. Helens 30 jaar geleden (mei 2010)

Het was op 18 mei 30 jaar geleden dat Mount St. Helens (staat Washington, VS) uitbarstte. De aardbeving die op die ochtend plaatsvond, zorgde dat de noordflank van de vulkaan naar beneden schoof. De druk nam af en de vulkaan explodeerde noordwaarts. Dit is een plaatje van een 1 km hoge rookpluim die op 19 mei 1982, twee jaar later.

Mt_st_helens_usgs
USGS

Vulkaan Mauna Loa: CO2 metingen (maart 2010)

De Mauna Loa op Hawaii staat bekend als een schildvulkaan. Bijzondere aan deze vulkaan is verder dat hier sinds 1958 de CO2 concentratie wordt gemeten. Waarom hier? Het is ver van vervuilende lucht en er groeit bijna geen vegetatie op de helling wat zou kunnen zorgen voor onnauwkeurigheden omdat planten CO2 opnemen. Daarnaast bereikt CO2 uitgestoten door een uitbarsting het observatorium zelden. Een ideale plaats dus.

Maunaloa_ali_2006340
NASA

Evolutie van de Rio Negro rivier (februari 2010)

De meanderende Rio Negro rivier in Argentinië heeft haar loop vele malen verlegt. Dit is te zien aan de vele halfcirkelvormige structuren die eens een actief deel van de rivier waren. De rivier volgt echter graag de snelste weg en zoekt daarom zo nu en dan een nieuwe route. De bocht wordt verlaten vult zich uiteindelijk op met sediment.

Iss022-e-19513_lrg
NASA

Moddervulkaan op Java (februari 2010)

Op 29 mei 2006 ging het mis op Java. Een mislukte gasboring resulteerde in ’s werelds grootste moddervulkaan. Tienduizenden mensen moesten hun huizen verlaten. Vorig jaar kregen de mensen eindelijk een toezegging voor een schadevergoeding van verantwoordelijke bedrijf, PT Lapindo Brantas. De moddervulkaan is nog steeds actief vandaag de dag.

Mudvulkaan_java
NASA

IJsberg Antarctica (januari 2010)

De Metz gletsjer bevindt zich in Antarctica en mondt uit in de richting van Australië. Af en toe komt er een enorme ijsberg vrij van vele kilometers in omvang, in dit geval bijna 10 km. Bijzonder aan deze ijsberg is, is dat groeves (te zien als golven) die ontstaan in de gletsjer hier geaccentueerd worden door een laaghangende zon.

Mertz_ali_2010010
NASA

Bijzondere aardwetenschappelijke foto’s uit 2009