Dat er iets vies en slechts aan de hand was met ‘kinderen krijgen’ hadden jongeren wel in de gaten. De feministe Mathilde Wibaut hoorde in 1909 een meisje tegen haar vriendinnetje zeggen: “Jouw ouders zijn veel slechter dan de mijne, want jullie hebben veel meer kinderen dan wij”.
1900
Sommige opvoedkundigen vonden dat ouders hun kinderen meer over seks moesten vertellen. Dit idee van voorlichting werd in de jaren twintig populair, omdat de Nederlandse jeugd door nieuwe muziek en hitsige mode helemaal lossloeg – volgens volwassenen. Jongeren moesten leren dat seks alleen mocht als je getrouwd was. En dat masturbatie verboden was. Niet iedereen was het eens met deze ‘openheid’. Zo vond de christelijke schooldirecteur Jacob Stamperius ‘onwetendheid het beste middel tegen sexueele afdwalingen.’
1972
Pas in de jaren zestig werd praten over seks in Nederland normaal. En weinig mensen keken ervan op toen in de jaren zeventig ook op school over seks werd gepraat. Docenten bereidden leerlingen met voorlichtingsboeken voor op hun seksleven. Die boeken gingen vooral over verliefdheid en relaties, want over de lichamelijke kant van seks leerde je nu gewoon bij biologie. In zo’n ‘liefdesboek’ uit 1974 stond: ‘Voordat je auto gaat rijden neem je eerst rijles, voordat je aan de liefde begint, neem je eerst vrijles.’
Zie ook:
- het Geheugen van Nederland (Affiches uit de jaren zeventig en tachtig, over seksuele voorlichting)
- Geschiedenis van de Rutgers Stichting
Dit artikel is ook te lezen op de site van Anno
