De Amerikaan Glauber (1925), die in 1963 theoretisch onderzoek deed aan hoe atomen licht opnemen, krijgt de helft van de Nobelprijs ter waarde van tien miljoen Zweedse Kronen (1,1 miljoen Euro). Glauber werkte aan de Harvard Universiteit in Cambridge, Massachussetts en liet daar zien hoe de kwantummechanica lichtopname proces nauwkeurig kan beschrijven. Zijn werk vormt een theoretische basis onder het samenspel van materie en licht.
Van links naar rechts: John L. Hall, Roy J. Glauber en Theodor W. Hänsch.
De andere helft van de prijs werd door het Nobelprijscomittee verdeeld onder Amerikaan John Hall (1934), van de Universiteit van Colorado en de Duitser Theodor Hänsch (1941), verbonden aan het Max Planckinstituut in Garching en aan de Ludwig Maximiliansuniversiteit in München. Zij lieten in de jaren 1980 zien hoe natuurkundigen de frequentie van licht met een fout van minder dan een biljardste deel (10-15) kunnen bepalen. Hun frequency comb is tegenwoordig standaardgereedschap om precisie-lasers te bouwen. Door de uitvinding zijn ultra-nauwkeurige klokken mogelijk en kunnen natuurkundigen langzame veranderingen in natuurwetten meten.
Schematische voorstelling van een frequency comb. Die wordt gemaakt door een laser een treintje van identieke laserpulsels uit te laten zenden. De energie van het laserlicht is geconcentreerd in een beperkt aantal bekende frequenties: de ‘kam’. Vergelijking van onbekende laserfrequenties met de geijkte ‘kam’ levert een extreem nauwkeurige frequentiebepaling op. bron: Nobel.se
Zie verder:
- Persbericht Nobel.se (Engels)
- Nobelprijzen 2005 (Kennislinkartikel)
- Drie natuurkundigen winnen Nobelprijs
- Race naar de kortste lichtflits (Kennislinkartikel)
