Zowel aan de noordpool als aan de zuidpool van de maan bevinden zich een paar kraters waarvan de bodem nooit door de zon wordt beschenen. Metingen van de ruimtesondes Clementine en Lunar Prospector deden vermoeden dat er in deze kraters-van-eeuwige-duisternis misschien grote ijsvlakten zouden voorkomen.

Kraters op de zuidpool van de maan.
Om hier zekerheid over te krijgen, hebben Amerikaanse sterrenkundigen nu laagfrequente radargolven naar de maan gestuurd. Uit de polarisatie van de opgevangen radarecho’s kan het bestaan van ijslagen worden afgeleid, zelfs al bevinden die zich onder een paar meter maanstof.
De meetresultaten, die deze week gepubliceerd zijn in Nature, tonen echter aan dat de hoeveelheid maanijs veel kleiner is dan verwacht. Dat is slecht nieuws voor toekomstige bemande maanexpedities: het maanijs zou gebruikt kunnen worden als drinkwater en voor de productie van raketbrandstof.
Meer water moet er op Mars zijn geweest. Foto’s van de rode planeet, gemaakt door de Amerikaanse ruimtesonde Mars Global Surveyor, tonen aan dat er in het verleden lange tijd achtereen water gestroomd heeft op de rode planeet. De opnamen, die donderdag gepubliceerd zijn door het weekblad Science, laten een soort opgedroogde rivierdelta zien met afzettingsgesteenten en meanders.
Er bestaan veel indirecte aanwijzingen dat er een paar miljard jaar geleden vloeibaar water was op Mars. Van de meeste erosiepatronen is echter niet bekend hoe snel ze ontstonden. Er zou sprake kunnen zijn van kortstondige, catastrofale vloedgolven van smeltwater uit de Marsbodem.
Op de nieuwe foto’s, met details van een paar meter groot, zijn nu structuren te zien die nooit in korte tijd gevormd kunnen zijn. Het gaat onder andere om kronkelige, opgedroogde meanders waar een rivierbedding regelmatig van ligging is veranderd. In hetzelfde gebied, vlakbij de krater Holden, zijn ook gelaagde afzettingsgesteenten gevonden.
Volgens Michael Malin en Kenneth Edgett, de geologen die de camera van Mars Global Surveyor bouwden, leveren de opnamen het ‘onomstotelijke bewijs’ dat er langere tijd water op Mars heeft gestroomd. Dat betekent dat de planeet lang geleden een milder klimaat moet hebben gehad, en dat er misschien ooit micro-organismen hebben geleefd.