Annemieke van Roekel (1960) werkt sinds 1998 als wetenschapsjournalist. Toen verruilde ze haar vaste baan als milieu-onderzoeker voor de journalistiek, om te schrijven over onderwerpen die haar aan het hart gingen, zoals landbouw, milieu en duurzame energie. Nu richt ze zich vooral op aardwetenschap en (duurzame) energie. Naast freelance werk en redacteur voor Kennislink, werkt ze als vaste redacteur voor het geologische tijdschrift Gea (partner van Kennislink). In Amsterdam organiseert ze stadswandelingen – voor volwassenen en kinderen – langs oeroude fossielen in stoepen en steegjes.
In haar vrije tijd houdt ze zich bezig met fotografie en muziek, kijkt ze graag naar BBC-documentaires over onze planeet en fantaseert ze over nieuwe geo-reisbestemmingen!
annemieke.van.roekel@kennislink.nl
www.vuurberg.nl
www.geokids.nl
www.rekenenmetdeaarde.nl
Staat hier geen beschrijving of heeft u opmerkingen over de beschrijving of foto? Stuur ons dan via een korte beschrijving en een foto van Annemieke van Roekel.
Door de economische crisis nemen de emissies van het broeikasgas kooldioxide af. Het CBS berekende dat de CO2-uitstoot het eerste kwartaal van 2013 bijna 2% lager was ten opzichte van dezelfde periode in 2012 indien de cijfers werden gecorrigeerd voor de koude weersomstandigheden.
Binnenkort verschijnt een studie over schaliegas waaruit zal blijken welke stelling de overheid inneemt: mogen bedrijven proefboringen naar schaliegas gaan verrichten in Nederland? We zullen dan eindelijk te weten komen of schaliegas een nieuwe aardgasbel vertegenwoordigt of niet meer voorstelt dan de zoveelste ‘bubbel’. In de tussentijd slijpen de betrokkenen hun messen.
Met een nieuwe communicatiestrategie voor de Noord/Zuidlijn, de nieuwe Amsterdamse metrolijn, is Amsterdam uit het dal gekropen. Het infrastructurele project dreigde de stad letterlijk en figuurlijk onderuit te halen. Maar het vertrouwen begint zich te herstellen. Over vier jaar zal de Amsterdam tube wekelijks meer dan een miljoen reizigers gaan vervoeren.
Voor de meeste mensen is de ondergrond een black box. Met het nieuwe DINOloket is dit verleden tijd en wordt de Nederlandse bodem tot op grote diepte transparant. Met enkele muisklikken kunnen we dankzij deze grote databank te weten komen welke aardlagen er diep onder onze voeten liggen.
In Nederland wordt steeds minder gesaneerd. Het aantal locaties waar de bodem schoongemaakt moet worden is drastisch teruggebracht. Tegelijkertijd is de kennis over in situ sanering toegenomen; bijvoorbeeld biologisch saneren met hulp van natuurlijk aanwezige bacteriën. Het bedrijf BioSoil denkt hiermee zelfs de Nigerdelta te kunnen aanpakken.
Het is zo moeilijk je voor te stellen dat ons land in een ver verleden werd bedolven door kilometers dik pakijs en oprukkende gletsjers. Dat Nederland ooit een poolwoestijn was, bewijst een verticale zandmuur in Drenthe, onlangs gedoopt als de Steilrand Donderen. De zandmuur leest als een boek over de IJstijden.
Als de temperatuurstijging in Nederland zich doorzet, kunnen rivieren mogelijk voor perioden van maanden niet als bron voor de drinkwaterbereiding worden gebruikt. Want bij lage rivierstanden zal het rivierwater te sterk verontreinigd zijn, als gevolg van zowel Nederlandse als buitenlandse lozingen.
Amos W. Steinhacker, alias AWS, oliemagnaat en fantasiefiguur in Marten Toonders verhaal ‘De Bovenbazen’ (1963), werd door zijn mede-bovenbaas, de motormagnaat Nahum Grind, onder druk gezet met de uitspraak: “Dan zal ik zorgen dat je niets dan windmolens overhoudt!” Hij liep daarmee toen al vooruit op de visie van twintig jaar geleden, dat windvermogen niet meer dan “een kruimel” in de energievoorziening zou worden.
Ieder jaar in november produceert het Internationale Energie Agentschap (IEA) de World Energy Outlook, een lijvig rapport met daarin de trends in de wereldwijde energievoorziening. Enkele conclusies: de energieconsumptie in rijke landen is stabiel, maar neemt sterk toe in opkomende economieën. En schaliegas blijft booming.
Europa heeft een mijlpaal bereikt met het opgestelde windvermogen. In landen van de EU staat nu een elektrisch vermogen van 100 gigawatt opgesteld, offshore en onshore samen. In de nabije toekomst kunnen we, in Europa en daarbuiten, een enorme schaalvergroting verwachten.
