kennislink.nl maakt nieuwsgierig

Sanne Deurloo (1967) meent dat je ’echt nieuws’ vooral in de wetenschap en de kunst vindt, waar dingen werkelijk voor het eerst worden uitgevonden en bedacht. Ze vindt het fijn dat ze als wetenschapsjournalist overal vragen over mag stellen. In haar ervaring zijn wetenschappers zeer bereid over hun werk te praten. Sanne studeerde ooit scheikunde, maar richt zich graag op de volle breedte van de wetenschap. De afgelopen jaren vooral als hoofd programma bij science center NEMO. Nu weer met veel plezier bij Kennislink, de uitgave met de grootste wetenschapsredactie van Nederland. Ze is daarnaast af en toe te horen bij het wetenschapscafé van Hoe?Zo!-radio en BNR Denktank. Verder eet ze graag met vrienden en familie of gaat ze lekker wandelen of fietsen, bijvoorbeeld met haar dochtertje en lief in de lente richting Holysloot.

“De zin van het leven is de zin om te leven.” – Remco Campert

Ilja van Dam (1974) is al zijn hele leven dol op “verhalen vertellen”; niet zo verwonderlijk dat hij er tijdens z’n studie biologie dan ook achter kwam dat hij “vertellen over de wetenschap” leuker vond dan het bedrijven ervan. Ook na zijn studie is Ilja blijven vertellen: eerst als medewerker studentzaken, vervolgens als inhoudelijk medewerker voor een gezondheidsmuseum en sinds 2001 als redactiechef en eindredacteur bij Kennislink. Zit hij niet voor Kennislink achter de computer, dan staat hij wel aan z’n bas te plukken, in de keuken culinaire dingen te doen of hangt hij ondersteboven aan een rotswand.

Marloes van Amerom lijdt aan een ongebreidelde vorm van nieuwsgierigheid die ze het liefst op een veelvoud van onderwerpen loslaat. Toen bleek dat je als journalist pas echt onbeschaamd vragen kunt stellen, verruilde ze de academische wereld waarin ze promoveerde in de Sociale Geografie al snel voor die van de (wetenschaps)journalistiek. Na enige jaren in Groot-Britannie en Zuid-Afrika vertoefd te hebben, is ze nu weer ‘firmly rooted’ in Nederland. Vroeg opstaan is niet een van haar hobbies en hoewel ze graag beweert gastvrij te zijn worden harige achtvoeters zonder pardon de deur uitgeschopt.

“De werkelijke ontdekkingsreis bestaat er niet in dat men men nieuwe landschappen ontdekt, maar dat men de wereld met nieuwe ogen bekijkt.”

http://highachieversholland.blogspot.com/

Alex van den Brandhof (1976) studeerde wiskunde aan de Vrije Universiteit. Sinds 2001 is hij docent wiskunde op het Vossiusgymnasium in Amsterdam. Daarnaast is hij actief op het journalistieke terrein: behalve redacteur van de vakpagina wiskunde van Kennislink is hij eindredacteur van het wiskundetijdschrift Pythagoras en werkt hij mee aan het Biografisch Woordenboek van Nederlandse Wiskundigen. Als hoornist speelt Alex in verschillende (universiteits)orkesten. Alex bakt graag biefstukken en ’s zomers bergwandelt hij veel.

“Het ministerie van OC&W zou eigenlijk het ministerie van O&C moeten heten, want wetenschap ís cultuur.”

http://www.alexvandenbrandhof.nl

Annerienke Fioole (1983) studeerde culturele antropologie aan de Universiteit van Amsterdam. In de toekomst hoopt ze ook als promovenda op onderzoek uit te mogen gaan. Ze zou graag precies weten hoe de wereld in elkaar zit en is dan ook enthousiast over alle mogelijke wetenschappelijke inzichten daartoe. Inzichten die ze te pas en te onpas aan een ieder uitdraagt. Want of het nu gaat om onderzoek naar atomen of orang-oetans, een nieuw perspectief is altijd welkom. Zelf onderzocht ze in Marokko wat ouders ertoe brengt om hun kind ter adoptie af te staan. Hierbij kwam haar studie Arabisch goed van pas. Het terugvinden van een bepaald Arabisch woord in de (op uitdagende wijze gerangschikte) woordenboeken, kan haar dag nog altijd een schitterend randje geven. Daarnaast haalt ze veel voldoening uit het aanleren van nieuwe vaardigheden, zoals het snoeien van appelbomen, couscous eten zonder bestek, of oude PTT telefoons klaarstomen voor ADSL.

Roel van der Heijden (1985) was al jarenlang bezig wetenschapper te worden, toen hij er in het laboratorium achter kwam dat hij er veel liever over schrijft. Freelance berichtend over verschillende bètagebieden heeft hij bij Kennislink de vakpagina Astronomie en Ruimteonderzoek onder zijn hoede. Een match, want waar hij vroeger als enige van de klas alle planeetnamen (en Pluto) uit zijn hoofd wist, kijkt hij nu veel verder. Het liefst naar een interstellaire nevel of een supernova.

Als Roel zich met meer aardse dingen bezig houdt neemt hij graag een gitaar ter hand. In de zomer is hij het liefst bij optredens en festivals, in het wintersportseizoen het liefst op een Franse berg.

http://www.wetenschepper.net

Harm Ikink (1962) schrijft al zijn hele professionele leven over (beta)wetenschap en techniek. Niet alleen kan hij zo zijn liefhebberij voor tekst en taal combineren met zijn scheikundige achtergond, Harm vindt dat wetenschap voor zoveel mogelijk mensen toegankelijk moet zijn. Naast het werk als Kennislink-redacteur en freelance-journalist deelt Harm de zorg voor zijn drie kinderen. De resterende uren besteedt hij aan muziek maken en luisteren, klussen, lezen en wandelen.

http://www.linkedin.com/pub/dir/harm/ikink

Mathilde Jansen (1977) combineert de journalistiek en de wetenschap in haar banen bij Kennislink en het Meertens Instituut. Als redacteur is ze verantwoordelijk voor de vakpagina Taal & Spraak op Kennislink en de website van het Meertens Instituut. In april 2010 promoveerde ze op het Amelander dialect. Als oud-Texelse heeft ze een voorliefde voor de Waddeneilanden, wat ook blijkt uit de populair-wetenschappelijke boeken die ze hierover schreef. Taal van de Wadden verscheen in 2004; Een echte Amelander spreekt dialect in 2010. Ook schreef ze het hoofdstuk Zinnen van de Dialectatlas van het Nederlands, die in 2011 verscheen onder redactie van Nicoline van der Sijs. In haar vrije tijd is Mathilde te vinden in het theater, op de sportschool, in een boek… of nog maar weer eens op een Waddeneiland.

http://www.mathildejansen.nl

Adiël Klompmaker (1983) heeft Aardwetenschappen, afstudeerrichting Biogeologie, gestudeerd aan de Universiteit van Utrecht. Daar leerde hij de veelzijdigheid van Aardwetenschappen kennen en startte met schrijven. Er gaat bijna geen dag voorbij of hij is wel bezig met een verhaal. Hij schrijft wetenschappelijk vooral over fossiele ongewervelden zoals bijvoorbeeld ammonieten, krabben, slakken en tweekleppigen. Ook de overdracht van deze kennis aan een breed publiek speelt daarbij een rol, en er komen ook populair geschreven werkjes uit zijn hand. Het schrijven voor een populair publiek is niet alleen beperkt tot fossiele ongewervelden, maar breidt zich uit over het gehele aardwetenschappelijke bereik. En daarmee is hij flink bezig op Kennislink. Op dit moment is hij ook aan de slag met een promotieonderzoek aan fossiele krabben aan de Kent State University (V.S., Ohio). In zijn vrije tijd speelt hij graag darts, stapt op de mountainbike, gaat naar de sportschool, houdt zijn website bij en luistert naar muziek of zoekt een leuke film op.

http://www.adielklompmaker.com

Elles Lalieu (1984) heeft altijd ‘iets’ met dieren gehad en studeerde dan ook biologie in Leiden. Tijdens haar studie deed zij onder andere onderzoek naar kleurverschillen bij tortelduiven en naar diversiteit in het bouwplan van verschillende hondenrassen. Elles merkte dat ze vooral erg graag schrijft en is op die manier terecht gekomen in het vakgebied wetenschapscommunicatie.

Sinds augustus 2008 is Elles bij Kennislink aan de slag als redacteur van de vakpagina’s biologie en gezondheid. Zij vindt het belangrijk om een boeiend verhaal te vertellen, maar ook om lezers goed in te lichten over wetenschappelijke ontwikkelingen. Naast haar functie bij Kennislink schrijft Elles van alles en nog wat over griep voor het project De Grote Griepmeting en is zij projectmedewerker bij het Bèta-Ambassadeursnetwerk.

In haar vrije uurtjes is zij het liefst buiten bezig. Op zaterdag is Elles met haar labrador te vinden op het trainingsveld van de hondenschool en verder gaat zij graag wandelen (bij voorkeur ’s nachts), fietsen of skaten.

Van kinds af aan is Barry (1984) al gefascineerd door het kleine. Niet alleen omdat hij jarenlang tot de kleinsten van de klas behoorde, maar ook omdat Barry telkens weer onder de indruk raakt van hoe de wereld op de kleinste schaal werkt. Zijn studie Natuurkunde in Leiden was een logisch gevolg. Dankzij een master wetenschapscommunicatie was hij vervolgens in staat om iedereen van zijn verwonderingen te laten meegenieten. Niet verrassend doet Barry bij Kennislink de vakpagina nanotechnologie: de kleinste wetenschap die er is.

In zijn vrije uurtjes komt Barry terug in de grote wereld en is hij altijd in voor een wedstrijdje voetbal, een potje gamen, een Belgisch biertje in de kroeg, een goede 3d-film of ’s nachts opstaan voor een Formule 1-race.

Maarten (1982) wilde altijd al het ‘waarom’ van alles weten. Door middel van een studie geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam wilde hij er achter komen waarom de wereld is zoals hij is. Een brede doelstelling, die nog altijd niet voltooid is. Wel ontdekte hij zijn liefde voor schrijven en journalistiek tijdens een stage bij Historisch Nieuwsblad. Dankzij de minor Geschiedenis van de Natuurwetenschappen was bovendien zijn interesse voor alle aspecten van de wetenschap gewekt. De wetenschapsjournalistiek werd al snel zijn grote droom.

In de vrije uurtjes drinkt deze bourgondiër graag een Belgisch biertje in het café of verricht hij culinaire hoogstandjes in zijn keuken. Ook voor een goede discussie is hij altijd in. Het liefst tijdens een lange bergwandeling.

“Als je denkt dat je het begrijpt, dan heb je er niet diep genoeg over nagedacht.”

Eigenlijk is het heel logisch dat Marije Nieuwenhuizen (1985) vakredacteur Techniek is geworden. De talen lagen haar het best, maar toch koos ze voor de technische studie Media & Kennistechnologie aan de TU Delft. Schrijven over techniek is dus precies goed.

Vooral nieuwe toepassingen van de computer vindt ze interessant, waarbij je ziet hoe een computer nuttig kan zijn op allerlei vakgebieden. Maar natuurlijk is er meer op wereld dan computers en dat wil Marije dan ook graag zien. Gave gebouwen, innovatieve ideeën en hip design spreken haar aan. Na een reis naar China heeft ze de slag te pakken en gaat ze graag nog eens op ontdekkingsreis.

Marjolein Overmeer (1979) was verkocht na het lezen van haar eerste Thea Beckman boek en ging jaren later Geschiedenis studeren in Leiden. De verhalen van en over ‘gewone’ mensen vindt ze nog steeds het leukst en daar schrijft ze dan ook het liefst over. Niet alleen voor Kennislink maar ook als freelancer. In die hoedanigheid probeert ze ook naam te maken als researcher bij de productie van historische films en TV-series.

In haar vrije tijd speelt ze graag een potje tennis, drinkt een borrel op een zonnig terras met vrienden, leest (meestal historische) boeken, kijkt (het liefst historische) films of bezoekt (inderdaad, bij voorkeur historische) musea.

http://www.delachendecavalier.nl

Mariska van Sprundel (1986) wilde eigenlijk van kinds af aan dierenarts worden. Waarschijnlijk vanwege de pluizige konijntjes die zij altijd had. Na uitgeloot te zijn voor Diergeneeskunde, ging zij Biologie studeren aan de Universiteit Utrecht om toch zoveel mogelijk te leren over dieren. Maar eenmaal begonnen, bleek de moleculaire biologie en het menselijk genoom zo fascinerend, dat zij een master in Biomedische wetenschappen ging doen. De wetenschap bleek haar goed te liggen. Maar na eindeloos pipetteren in het laboratorium gooide ze het over een andere boeg: wel wetenschap, geen pipet. Tijdens een stage bij Kennislink heeft ze nu haar draai gevonden als wetenschapsjournalist.

In haar vrije tijd doet Mariska het liefst aan sport. Ze houdt van hardloopwedstrijden, en is momenteel aan het trainen voor de halve marathon. In de zomer scheurt zij geregeld met een surfplank over het water. Verder heeft ze een zwak voor slechte horrorfilms en happy hardcore.

Toen Ronald (1983) zijn leeftijd nog ruim op twee handen kon tellen, was hij al gefascineerd door de TV-expedities van Jacques Cousteau. De vreemde zeedieren die voorbijkwamen zijn sindsdien nooit meer uit zijn hoofd verdwenen. Kort door de bocht resulteerde dat in de studie Mariene Biologie aan de Rijksuniversiteit Groningen, die hij uiteindelijk met een Master in wetenschapscommunicatie afrondde. Nu kijkt Ronald met een verbrede blik naar wetenschap: algemene biologie en psychologie houden hem bezig. Vrije tijd: amateurfilosoferen, films, duiken, fotografie en eten. Zodra de zon schijnt steekt hij de barbecue aan. Het vroegste barbecuerecord staat op 10 februari.

http://wetenschapsjournalist.fotohok.nl

Gemma Venhuizen (1985) is fysisch geograaf en freelance wetenschapsjournalist. Tijdens haar studie ontwikkelde ze een voorliefde voor koude gebieden – zo heeft ze onder andere veldwerk gedaan op Spitsbergen, in Alaska en in Lapland. Ze houdt van de geur van herfstbladeren en van tangodansen en wilde vroeger altijd banketbakker worden, tot ze ontdekte hoe vroeg je daarvoor moet opstaan.

Bij ieder keuzemoment in het leven van Marlies (1966) sloeg de twijfel weer toe: iets met schrijven, of toch iets met exacte wetenschappen? Uiteindelijk werd het beiden, en nu is ze aardwetenschapper en wetenschapsjournalist.

Marlies studeerde geofysica aan de Universiteit Utrecht, promoveerde aan de Vrije Universiteit in Amsterdam, en is sinds 2008 naast haar baan als universitair docent tevens freelance wetenschapsjournalist.

Zeg tegen Sven (1983) dat iets onmogelijk is, en hij zal alles doen om te bewijzen dat je ongelijk hebt. Met de honger naar kennis van een zesjarige houdt Sven van achter zijn bureautje in Amsterdam de wetenschappelijke wereld in de gaten. Af en toe schrijft hij er zelfs een artikeltje over. ’s Avonds vind je Sven in één van de vele cafés die Leiden rijk is. Of achter een bordspelletje.



“De enige technologische limiet is onze eigen fantasie.”

Mark Kocera (1975) verbaasde zich over de punnikmachine en was verwonderd toen de cavia stierf. Hij studeerde niet helemaal af als bestuurskundig informaticus. In 1999 startte hij een bedrijfje dat onderzoek deed naar communicatie via internet en in 2000 bij de oprichting van ontwerpbureau Blaffende Honden, maakte hij van internet zijn beroep. Het liefst leest Mark de hele dag boeken, maar daar is geen droog brood mee te verdienen. Hij houdt van literatuur, schrijven, beeldende kunst, taal, lopen in de natuur, typografie, recursiviteit en vreemde lussen. Hij ontwierp en bouwde de huidige Kennislink website.

Giovanni Stijnen (1972) las als jongetje vol verbazing het boek ‘de eerste drie minuten van het heelal’ van Steven Weinberg: de fascinatie voor de natuur op alle niveaus was geboren. Na zijn studie biologie werkte hij als onderzoeker bij verschillende instituten, maar struikelde in 2000 over het jonge Kennislink. In 2006 werd hij projectleider internet bij NCWT. Momenteel heeft Gio te weinig tijd om weer eens een boek te lezen, gitaar te spelen, met beeld en bewegend beeld bezig te zijn, naar festivals te gaan en te duiken. Gelukkig heeft hij daardoor wel genoeg tijd voor zijn twee kinderen.